Kraanwater of flessenwater in Spanje: wat zeggen de gegevens

Agua del grifo o embotellada en España: qué dicen los datos


Kortom: In het grootste deel van Spanje voldoet kraanwater aan dezelfde wettelijke controles als flessenwater en het kost honderden keren minder. Er zijn twee werkelijke uitzonderingen waar kraanwater het verliest, en die benoemen we in plaats van ze te verbergen, omdat een flessenmerk dat zegt dat kraanwater altijd perfect is, niet helemaal eerlijk zou zijn.

Kraanwater of flessenwater in Spanje: wat zeggen de gegevens

De discussie over kraanwater of flessenwater in Spanje wordt bijna altijd beslecht door familiegewoonten. Er zijn huishoudens waar al dertig jaar niemand uit de kraan heeft gedronken en huishoudens waar water kopen als een absurde verspilling wordt beschouwd. Beide standpunten worden met dezelfde overtuiging verdedigd en geen van beide is meestal gebaseerd op gegevens. Wij verkopen herbruikbare flessen, dus het is duidelijk naar welke kant we het artikel willen laten hellen. Juist daarom leggen we de bronnen op tafel en erkennen we de twee scenario's waarin kraanwater verliest; want als we zouden vertellen dat kraanwater in heel Spanje even lekker is, zouden we liegen en dat zou je weten zodra je naar een bepaalde provincie reist.

Kwaliteit, waarover de minste discussie is

Drinkwater in de Europese Unie wordt gereguleerd door de Richtlijn (EU) 2020/2184, die in Spanje is omgezet via het Koninklijk Besluit 3/2023. Deze norm stelt de parameters vast die gecontroleerd moeten worden, met welke frequentie en welke grenswaarden niet overschreden mogen worden, van metalen tot microbiologie. De resultaten van die controles zijn niet geheim; ze worden geüpload naar het Nationaal Informatiesysteem voor Drinkwater van het Ministerie van Volksgezondheid (SINAC), en je gemeentelijke aanbieder is verplicht om te informeren over de kwaliteit van het geleverde water.

Dit betekent dat het water dat uit je kraan komt, periodieke verplichte controles ondergaat, met een wettelijk kader erachter. Mineraalwater in flessen valt onder zijn eigen regelgeving en is ook veilig. De redelijke conclusie is dat er wat betreft gezondheidsrisico's in de overgrote meerderheid van de Spaanse gemeenten geen sprake is van een risicodiscussie. Het gaat om smaak, kalk en geld.

Met een belangrijke nuance die niet onder het tapijt geveegd moet worden. Er zijn gemeenten met incidentele voorvallen, tijdelijke waarschuwingen of problemen met de lokale infrastructuur, en er zijn oude gebouwen waar het probleem niet in het netwerk zit, maar in de leidingen van het pand zelf. Als je twijfels hebt over jouw specifieke situatie, ligt het antwoord bij het SINAC en je aanbieder, niet op de blog van een flessenmerk.

Kosten, waar het verschil moeilijk te betwisten is

Hier laat de vergelijking niet veel interpretatie toe, omdat beide zaken niet eens in dezelfde eenheid worden gemeten. Kraanwater wordt gefactureerd per kubieke meter, oftewel per duizend liter. Flessenwater betaal je per liter of per fles. Wanneer je beide zaken in dezelfde eenheid uitdrukt, wordt het verschil gemeten in honderdtallen, niet in percentages.

We gaan je geen vaststaand cijfer geven omdat de prijs van water enorm varieert tussen autonome regio's en gemeenten, en omdat de supermarktprijzen elk seizoen veranderen. De officiële gegevens van de gemiddelde waterprijs in Spanje worden gepubliceerd door het Nationaal Instituut voor de Statistiek (INE) en je eigen factuur is nauwkeuriger dan welk nationaal gemiddelde dan ook. Wat je wel in twee minuten kunt doen, is je eigen berekening maken. Kijk naar het aantal liters dat je per week koopt, vermenigvuldig dit met de prijs van de fles, vermenigvuldig dit met tweeënvijftig. Het jaarlijkse bedrag dat daaruit komt, is vaak behoorlijk verrassend, vooral bij gezinnen.

Die berekening is ook de reden dat een herbruikbare fles zichzelf in korte tijd terugbetaalt. We werken dit met cijfers uit in de kosten per gebruik van een fles die lang meegaat, wat een veel nuttigere manier is om prijzen te vergelijken dan naar het etiket te kijken.

Bij de directe kosten moet je er nog één optellen die op geen enkele kassabon staat. Water kopen betekent gewicht sjouwen vanuit de supermarkt, opslagruimte inruimen in een keuken waar die meestal al schaars is, eraan denken dat het op is en de lege verpakking naar de afvalbak brengen. In een gezin van vier zijn dat wekelijks meerdere pakketten flessen die onbeperkt met de hand verplaatst moeten worden. Dit is geen ecologisch of economisch argument, het is simpelweg huishoudelijk werk dat niemand meetelt bij het vergelijken van prijzen.

Over wat er op het etiket staat is bovendien een verduidelijking nodig, want het zorgt voor veel verwarring. De mineralisatie van gebotteld water maakt het niet per definitie beter. Water met een zeer lage mineralisatie en water dat rijk is aan calcium of magnesium zijn geschikt voor verschillende profielen, en voor het merendeel van de gezonde bevolking is het verschil tussen de een en de ander in het totale dieet klein. Als je een specifiek medisch advies hebt, bijvoorbeeld een natriumbeperking, dan is het etiket wel van belang en komt de aanbeveling van je arts, niet van een algemene vergelijking.

De twee grijze zones die bijna niemand benoemt

Dit is waar dit artikel zich onderscheidt van de rest. Er zijn twee situaties waarin het advies om kraanwater te drinken tekortschiet en het verdient om dit duidelijk uit te spreken.

De eerste is de smaak in gebieden met erg hard water of water met een intensieve behandeling. In een groot deel van de Levante, het zuiden en op de eilanden heeft kraanwater een hoog mineraalgehalte en een smaak die veel mensen onaangenaam vinden. Het is geen veiligheidsprobleem, het is een organoleptisch probleem, en iemand vertellen dat zijn water goed smaakt terwijl dat niet zo is, overtuigt niemand. In die gevallen is de redelijke oplossing filteren – een filterkan of een kraanfilter – en niet terugkeren naar de plastic fles.

De tweede is chloor. De zwembadsmaak die soms optreedt, is het directe gevolg van wat het water veilig houdt tijdens de hele tocht naar jouw huis. Het is grotendeels te corrigeren met iets dat niets kost: het water een paar uur in een open karaf in de koelkast laten staan. Het restchloor vervliegt en de smaak verbetert aanzienlijk. En aangezien kou ook invloed heeft op hoeveel en met hoeveel plezier je drinkt, komt hier kijken wat we vertellen in koud water of water op kamertemperatuur.

Criterium Kraanwater Flessenwater
Wettelijk controlekader RD 3/2023 en EU-richtlijn 2020/2184, resultaten openbaar in SINAC Eigen regelgeving voor gebotteld water, ook gecontroleerd
Kosten per liter Ordes van grootte lager De hoogste van de twee opties
Smaak Zeer variabel per zone en behandeling Constant en voorspelbaar
Verpakking Geen, je eigen Plastic of glas voor eenmalig of meermalig gebruik
Transport Is al bij je thuis Moet geladen, opgeslagen en als afval worden afgevoerd

Het plastic-verhaal, met de aanname in het zicht

Dit is het meest herhaalde argument voor de herbruikbare fles en ook het argument dat in marketing het meest wordt opgeblazen, dus laten we de aanname erbij vermelden. Elke herbruikbare fles heeft het potentieel om meer dan 150 plastic flessen per jaar te vermijden als het de consumptie van flessenwater vervangt. Het woord "potentieel" is hier belangrijk, omdat het resultaat volledig afhangt van je eerdere gewoontes. Als je nog nooit flessenwater hebt gekocht, vermijdt je herbruikbare fles geen enkel plastic en blijft het om andere redenen een goede aankoop. Deze berekening gaat uit van een gemiddelde van drie wegwerpflessen per week in ontwikkelde landen, volgens gegevens van de EPA uit 2022, National Geographic uit 2019 en Earthday.org uit 2023.

Over microplastics geven we liever geen ruis. Ze zijn aangetoond in flessenwater en ook in leidingwater; het is een open onderzoeksveld en de concrete gevolgen voor de gezondheid zijn nog niet vastgesteld. Zodra er solide conclusies zijn, zullen we die delen. Een onopgelost probleem gebruiken als verkoopargument is precies wat we bekritiseren in hoe je greenwashing herkent, en het zou er slecht uitzien om dat hier wel te doen.

Wat te doen met dit alles

Als je in een gebied woont met water dat lekker smaakt, is de beslissing eenvoudig: kraanwater en een herbruikbare fles. Als het water bij je thuis vies smaakt, filter dan in plaats van flessen te kopen, omdat het de smaak verbetert zonder dat er elke week plastic in huis komt. Als je de hele dag onderweg bent, gaat het niet om de kraan of de gekochte fles, maar om het bij je hebben van een fles die het water lang genoeg koud houdt zodat je ook halverwege de middag blijft drinken, want dat is het moment waarop de meeste mensen stoppen. Welk materiaal dat het beste volhoudt, vergelijken we in staal, aluminium en plastic.

Wij maken roestvrijstalen flessen en elke fles financiert ongeveer 5,4 liter drinkwater per maand in gemeenschappen waar de kraan nog niet bestaat, via mistvangersprojecten. Het is een contrast dat we niet uit het oog verliezen terwijl we een artikel schrijven over of kraanwater naar chloor smaakt. De projecten, met foto's en data, staan op het impact-dashboard, en de flessen in de collectie.

Geschreven door het team van Fluye Bottle